bir kadının en beter hali kendisiyle, bedeniyle savaştığı hali. bedenim söz dinlemeyip kendi başına işlere kalktığında mesela, ben kendisini tanıyamadığımda, çok kızıyorum. güzel geçinip gidiyoduk, nedir bu tripler diyorum ama dinlemiyo, zaten her ay küçük çapta yapıyo bunu.

allah entegrasyonumuzu bozmasın, amin. öte yandan bir kadının en sevdiğim haliyse "ben bir bok yedim, ehi ehi" diyen kız arkadaş hali.

 

beni hormonlarıma emanet etmeyiniz.  mesela ben bilgisayarın başına başka birşey yazmak için oturmuştum, ama aniden fikir değiştirdim, alnımdaki damarlar kabarmış şekilde, dün gece unisom alıp bayılmama neden olan tespitimi bağırmak istiyorum hepinize: bizim adamların büyük kısmı "az veren candan, çok veren maldan" sözünü yanlış anlamışlar. "ben bir bok yedim, ehi ehi," diye gelen kız, şimdi üzgünse, ben kız arkadaşlığın gücü adına o herifin kafasını alıp duvara çarpa çarpa kızın bol bulup da savurmadığını, birini bedeniyle sevme isteğinin de, üreme amacının da, basbaya cinsel ihtiyacın da her zaman özel olduğunu, ancak "veren" kadının sevebileceğini muhtemelen sarsıntı geçiren beynine sokmaz mıyım?

 

bağırmak dedim de, kadının başka bir sevdiğim hali de, avazı çıktığı kadar bağıran hali. ben mesela ayağıma basıldığında, bağırıyorum. insani bir tepki aslında, canım yanıyo. bağıracak gücü bulmam, canımın yanmadığını göstermez. di mi şekercağızlarım? "ühü ühü ühü, küçük,

tatlı papişimin üstünden ayağını çeker misin, çünkü ben çok iyi yürekli bir kız çocuğuyum" yerine "çek lan ayağını" demem, ağrı eşiğimin yüksek olduğunu göstermiyor. üstelik ne yazık ki genellikle kadınların ayağına basma kabiliyetine sadece canını yakabilecek kadar sevdikleri sahip oluyor. erkeklerinki gibi iktidar savaşından gelen bir alışkanlık değil bizimkisi. 

 

yani ben kadının sevenini, utanmadan sevişenini ve korunmak için stratejilerle değil, içgüdüleriyle savaşanını seviyorum efendim. 50 kiloluk bir sabun kalıbından farksız olanlarını hayatımda barındırmıyorum. anladım ki benim kadın zevkim erkeklerle uyuşmuyor. dolayısıyla ben, dün gece gece aklıma düşen antonia's line'ın da etkisiyle hayatımdaki bütün hayran olduğum kadınları uygarlıktan uzak pastoral bir ortamda bir araya toplama hayaline başladım. benim şu gözlerimle gördüğüm en erotik sahne olan antonia'nın tarlaya tohum serpmesini o kadınlarla canlandıralım mesela. ama hiçbir erkek görmesin. anlamazlar çünkü, yine sinirlenen biz oluruz.