şanslıyım, bebekliğimden bu yana çekilen herhalde kimsede olmadığı kadar çok fotoğrafım var. Çünkü ağabeyim Eşref iyi bir fotoğrafçıdır (aynı zamanda da aile albümlerimizin koruyucusudur). son sıralarda albümlerdeki fotoğrafları nette yayınlamaya başladı. (bir kısmı için buraya buyurun, ama çoğu başka yerde) ben de böylece fotoğrafların bir kısmına kavuşabildim.

 

Eşref, daha eski olan fotoğrafın altına "gördüğüm anne kız resimleri arasında en güzeli" diye not düşmüş. diğeriyse benim en sevdiğim, bakmaya doyamadığım bir fotoğraf. annem olsa, "kaldır şunu gözümün önünden, çok yaşlı çıkmışım," derdi, ama bence hastalığına rağmen her zaman çok güzeldi. yüzündeki çizgiler anneanneminkilerle aynı yerde, sanki kadınların ortak bir sırrı varmış gibi. Bende şimdilik sadece şu kaşların arasındaki derin çizgi var, annem gibi sık sık kızıp, kaşlarımı çattığım için. bu fotoğraf da bana annemin arkasından gittiğimi söylüyor sanki.

 

ben hep doğum günlerimde, çocukken Ankara'da doğum günüm kutlanırken annemin dışarıdan bahar dalları toplayıp, masa örtüsünün kenarlarına iliştirdiğini hatırlıyorum. her şeye bu kadar özen gösteren bir kadındı annem. her gün annemi hatırlamak için bir nedenim oluyor da, doğum günlerimde daha bir özlüyorum.